Osmansko Carstvo jeste carstvo koje je osnovao Osman I 1299. godine. Trajalo je do 1923, a svoj vrhunac dostiže u 16. vijeku za vrijeme Sulejmana I (1520-1566). Za vrijeme njegove vladavine carstvo je obuhvatalo : Anadoliju, Srednji istok, dio sjeverne Afrike i jugoistočnu Evropu. Carstvo su osnovali Turci Seldžuci, a vladari su potekli iz dinastije Osmanlija (Osmanoğlu).

Mapa Osmanskog carstva u svom teritorijalnom vrhuncu

Početak

Tokom 13. i 14. vijeka Osman I, osnivač carstva je često napadao već nestabilnu Bizantiju, a njegovi ratni pohodi ka ovom srednjevjekovnom carstvu su bili uglavnom uspješni. Njega nasljeđuje sin Orhan, koji državu naziva po svom ocu. Osmansko carstvo je imalo veoma povoljne uslove za svoje proširenje i uspješnu borbu protiv drugih carstava i država jer je većina istih bila razorena građanskim ratovima ili promjenom društvenog sistema. Sve do Murata I, titula vladara Osmanskog carstva je  „Emir“, a tek Murat I sebe proglašava sultanom. Tokom svog početka i uspona Osmanlije su mijenjale nekoliko prijestonica, a to su  :

-Bursa

-Edirne

-Istanbul (Konstantinopolj/Carigrad)

Sultan Murat I

Gazi Osman I

Gazi Orhan

Kada je Mehmed II Fatih (Osvajač ) osvojio Bizantiju, glavni grad Konstantinopolj pretvara u novu prijestonicu Osmanlija. Početkom 16. vijeka za vrijeme Selima I, carstvo se širi na teritorije Egipta, Levanta, Meke i Medine . Međutim, njegov sin Sulejman I nastojao je da teritorije carstva proširi ka Evropi. Tokom Mohačke bitke koju je on predvodio, Ugarska je poražena. Uspjesi u Evropi omogućili su im i opsadu Beča u 17. vijeku koja je neuspješno prošla.

Selim I u Egiptu

Mehmed II ulazi u Konstantinopolj

Mohačka bitka

Uređenje države i vojska

Visoka porta kako su je Evropljani nazivali bila je glavni državni organ u Osmanskom carstvu. Glavni je svakako bio sultan, ali druga po značaju ličnost u Osmanskom carstvu bio je veliki vezir, pa potom drugi veziri.

Slika Osmanske Elite

Vojska se dijelila na pješadiju i na konjicu. Pješadiju su na početku činili Yaya pješadinci, i Azapi. Jedni od najpoznatijih elitnih trupa osmanskog carstva, ali i svijeta su bili janjičari koji su bili regrutovani Devširme sistemom (Danak u krvi). U početku Devširme taksu su plaćali samo hrišćani Balkana, dok jedini muslimani koji su mogli na taj način da priključe svoju djecu janjičarskom korpusu su bili muslimani iz bosanskog elajeta, a kasnije je mogao da se priključi bilo ko. Janjičari od 18. vijeka se sve više bave politikom nego svojim vojnim dužnostima, što će dovesti do totalnog raspuštanja tog korpusa. Konjicu su činili musellemi (rani plaćenici iz raznih anadolijskih bejlika), akindžije (lahka konjica) i spahije (teška konjica) koji su za svoje angažovanje dobijali zemljišne oblasti – spahiluke.

Janičari

Osmanske trupe

Kultura, jezik, religija i narodi

Osmansko carstvo je imalo 29 provincija tokom svog procvata. Teritorija se dijelila na beglerbegluke i sandžake. Glavne religije u carstvu bile su islam, hrišćanstvo i judaizam. Nemuslimanskom stanovništvu je dato pravo da slobodno ispovedaju svoju religiju, običaje i kulturu. Zvanični jezik bio je Osmansko turski, arapski, bosanski, jermenski, grčki, albanski itd. Jedna od priznatih pisama bila je bosančica. Bosanski jezik imao je veliki značaj u Osmanskoj imperiji imajući na umu njenu povezanost sa alhamijado književnosti. Pored toga Osmanlije su koristile arapsko pismo. Osmanlije su njegovali stara naučna dostignuća i često su istraživali različite procese i pojave vezane za bilo koju nauku. Takođe, bavili su se arhitekturom, pa se širom sadašnje Turske mogu vidjeti mostovi, džamije ili medrese koje su izgradili Osmanlije. Godinama je Osmansko carstvo bilo utočište protjeranim Jevrejima iz Evrope. Osmanlije su nastojale da se mješanjem kultura različitih naroda koji su bili u sastavu njihovog carstva može stvoriti jedinstvena Osmanska kultura.

Priredila: Zuhra Mušović

 

Bibliografija:
wikipedia.org
https://ospreypublishing.com/blog/armies_of_the_ottoman_empire/

Dozvoljeno je preuzimanje autorskog teksta uz obavezno navođenja izvora tenvir.org u  jednoj u  od prve tri rečenice, kao i na kraju teksta i uz navođenja imena persona koje su priredile tekst. Korišćenje materijala uz nepoštovanje bilo kog od pomenutih pravila smatraće se kršenjem autorskih prava i podlježe zakonskoj odgovornosti.

2+
Podjelite objavu